Archief | Uncategorized RSS feed for this section

Met ingehouden adem

18 Jun

Met ingehouden adem zette ik vijf jaar geleden de eerste stap als docent Nederlands in het onderwijs. Het voelde als een duik in het diepe: van journalist naar leraar. Ik had een hoge verwachting van mezelf. Ik vond dat ik overal een goed antwoord op moest hebben en ik mocht vooral niet twijfelen. Ik moest een rots in de branding zijn voor al mijn leerlingen. En ze moesten natuurlijk veel van mij leren over het vak Nederlands.

Het is toch iets anders gelopen.

Ik merkte dat een rots in de branding zijn heel lastig is als docent. Hoe zeer een leerling me ook kan raken, er is niet altijd gelegenheid een uitgebreid gesprek aan te gaan omdat we een intensief onderwijsprogramma draaien met veel taken naast het lesgeven. Het gebeurt daarom regelmatig dat ik tijdens mijn hardlooprondje langs de Waal even moet denken aan een leerling. Ook kan ik het niet laten ’s avonds weleens een bemoedigend mailtje te sturen of een like te geven op facebook of twitter. ‘Rots’ blijkt een groot woord te zijn. Ik ben blij als ik soms eventjes een ‘stapsteen’ ben.

Nog steeds hoop ik dat leerlingen veel van mij leren. Natuurlijk over mijn vak, maar vooral van mij als medemens. De kick om een leerling uiteindelijk een moeilijke toets te zien halen, haalt het niet bij dat ene gesprekje waarin we echt praten met elkaar van mens tot mens. Over hoe je met tegenslagen kunt omgaan, waar je kracht uit kan halen. Dat geeft mij de grootste voldoening.

Met al mijn hoge verwachtingen van leraar zijn, had ik iets niet voorzien: ik ben de persoon die het meeste in dit verhaal leert. Van mijn leerlingen leer ik hoe je kracht kunt halen uit je talent. Dat ieder nadeel ook z’n voordeel heeft, zelfs als je een beperking hebt. Dat als je een doel stelt, je het kunt halen als je er maar hard voor blijft werken. Maar vooral: dat ik als leraar mezelf mag zijn, inclusief mijn twijfels en gebreken.

Tekst: Anoushka van Bemmel

Dylan Rovroy, 17 jaar, voetbaltalent: “Als ik niet goed oplet, kan ik doodgaan”

30 Mei
Dylan

Bron: De Gelderlander

 

Voetbal is alles voor hem. Niets zal hem in de weg staan zijn hart te volgen. Liefst volledig op eigen kracht. En misschien komt dit mede wel door zijn diabetes.

Als klein jochie in Arnhem-Zuid voetbalde hij iedere dag in zijn wijk. Samen met zijn broer en een Marokkaans vriendje tegen de rest. “Die jongens waren groter dan wij, maar we wonnen altijd.” Als de lantaarnpalen aangingen gingen ze pas naar huis. “Daar heb ik het meest van geleerd. Na een duel weer opstaan, slim worden.” Hij struikelt bijna over zijn woorden om alles te willen vertellen. De anekdotes beschrijft hij gedetailleerd als een film. Dylan ziet scherp. Lees verder

Trots op ons afstandsleren

4 Apr

Vandaag heeft student en voetballer bij NEC, Ted Verberne, een film gemaakt over wat afstandsleren op het Johan Cruyff College Nijmegen is. Verschillende toppers vertellen over hoe ze het gebruiken en waarom het zo super werkt.

Trailer afstandsleren

Klik hier om de trailer te bekijken

“Opstaan, ontbijten, trainen en weer slapen. Beter kan niet”

29 Mrt
PS 2016 Baanwielrennen 11-09-2016

De snelste fiets op zeeniveau! (fotograaf: Henk Jan Dijks)

Goud op de Paralympische Spelen in Rio de Janeiro, Ridder in de Orde van Oranje Nassau, parasporter van het jaar van Friesland, een eigen woning en ook nog een vriendin met dezelfde passie. Dan heb je alles bereikt wat je wilde bereiken, toch? “Zeker niet. Ik heb nog heel veel doelen.” Tristan Bangma (19) heeft heel veel power, misschien wel dankzij zijn beperkte gezichtsvermogen.

“Ik hoor het publiek, gesuis van de luchtstroom en ik voel de snelheid”

“Een kleine dood sterven” zo wordt de kilometertijdrit op de wielerbaan ook wel beschreven. Het is een explosie van kracht: vier rondes met zijn tweeën op een tandemfiets alles geven wat je hebt en de snelste zijn. Hoe ging die gouden race in Rio de Janeiro voor Tristan en zijn piloot Teun Mulder? Lees verder

Stringetje

22 Mrt

 

foto string“Moet je kijken. Dat KAN toch niet!”  Onze stagiaire gebaarde met haar hoofd naar het leslokaal. De bovenste helft van twee witte billen prijkte boven een spijkerbroek, versierd met een stringetje. Wat nu? De deur van het lokaal opengooien en de student toeroepen dat ze onmiddellijk haar broek op moet trekken? Zwijgen en hopen dat ze niet nog meer naar voren buigt? Maar de situatie loste zich helaas niet vanzelf op en de stagiaire ging er zeker niets van zeggen. Kom op, tanden op elkaar Anoushka, we zijn wel een beroepsopleiding. Ik klopte stoer op de deur en vroeg aan de student of ze even naar buiten wilde komen. Ik fluisterde haar toe wat het probleem was en vroeg me ondertussen af of ze het niet bewust had gedaan. Een broek op half elf, dat VOEL je toch? Lees verder

ChrisVos, wereldkampioen snowboarden:“Op een snowboard kan ik alles”

27 Feb

portret_chris_snowboard_roc_nijmegen

Hij strompelt eerst naar de skilift, dan doet hij zijn snowboard aan. Blue sky, geen vuiltje aan de horizon, de sneeuw omringt hem. Dit is Chris’ office acht maanden per jaar. Hij volgt ook nog de opleiding op het Johan Cruyff College Nijmegen. Hoe doet hij dat? “Ik keil die prothese wel eens door de kamer”.

Lees verder

“Oprotten met die vluchtelingen”

17 Feb

“Die vluchtelingen moeten gewoon oprotten uit Nederland”. Een achttienjarige eerstejaarsstudent kijkt me aan. “Het zijn criminelen en ze komen hier alleen maar om zich te verrijken.” Ik schrik ervan dat deze politieke discussie opeens in de open leerruimte doordringt waarin ook een ex-vluchteling zit.  Twintig studenten wachten nieuwsgierig vanachter hun laptop mijn reactie af. Moet ik erop in gaan of juist niet? Meteen ervaar ik een dilemma. Ik ben niet politiek gericht, maar voel me wel verantwoordelijk voor het welzijn van mijn leerlingen op school. Ik stel hem de vraag: “Hoe weet je dat alle vluchtelingen criminelen zijn?” Hij: “Dat weet ik gewoon. Ik lees het toch op facebook.” De discussie slaat over naar andere studenten, is dat wat ik wil? Sommigen zijn uitgesproken negatief over vluchtelingen en anderen weten het niet goed. Om ook een andere kant te belichten zeg ik dat er op dit moment veel mensen zijn die hun land moeten ontvluchten vanwege oorlog.

Lees verder